Wiec biegnie do rozhulanej rzeki
A rzeka - do morza tam wplywa
I woda w deszcz przemieniona
Znow wzgorze kroplami pokrywa

Podziwiam to zycia misterium
Co mi deszcz i snieg przypomina
Wracajace zawsze wieczna woda
Do miejsc gdzie sie zycie zaczyna..

Rodzi sie ono na szczytach
Radosnym strumieniem wplywa
Do ludzkiej rzeki tam w dole
Gdzie ludzi jak kropel przybywa.

Wreszcie konczy sie cichym marzeniem
Bo kiedy juz nasze zycie minie
To jak rzeka co w morzu ucicha
Tak zycie nasze - kropla deszczu - ginie!

Zycie, jak rzeka, ma granice
Konczy sie gdy dosiegnie morza
Tam woda w deszcz przemieniona
Wraca w gorskich szczytow przestworza

Wiec jak krople, co plyna rzeka zycia
By osiagnac cichy brzeg morskiej toni
Tak my odchodzimy w platku sniegu
W kroplach deszczu co na szybach nam dzwonia

Wiec nie pytajmy Boga - dlaczego?
Pelni ludzkiego leku i trwogi
Gdzie, dokad i ... kiedy pojdziemy
Tylko Pan zna nasze ludzkie drogi!

Tlumaczyl Dr. Tad. T. Rozycki
Houston, 8-20-00

14 sierpnia uplynela 49 rocznica smierci W.R. Hearsta.  William Hearst (1863-1951) byl zalozycielem i wydawca konglomeratu prasowego "The Hearst Newspapers", ktory nadal istnieje.  W. Hearst zmarl w wieku 88 lat, pozostawiajac wiele publikacji, wierszy, filmow i zbiorow sztuki..  Jego wiersz "The Song of the River"(Piesn Rzeki) jest corocznie publikowany w prasie w rocznice jego smierci dla upamietnienia tego tak utalentowanego i czesto bardzo kontrowersyjnego pisarza.  Slynny film "Obywatel Kane" (Citizen Kane) Orsona Wellsa z 1941 roku jest oparty na zyciu Hearsta.   (by T. Rozycki)