Ze zdjecia by Jerzy Trybek     Ze zdjecia sie patrzy mój Edek Z paluchem po lokiec zassanym, Mial wtedy dwa lata moze, Dzieckiem byl bardzo sciskanym.  To szczypnac przypadlo Edzia, To w ucho chuchnac dla szpasa, To wloski pogladzic lniane, Dobrego mamy bobasa!  Dziw bierze, ze mial czym dychac. W usciskach matki i ojca Posinial czasami biedny Gdy wpadl nam w ramiona z kojca.  Jak bylo nie sciskac smyka, Nie wpuscic na noc do lózka? Minely te czasy dziecka -  Zastala tylko poduszka.

Lza kreci sie w oku starym Czasów minionych wspomnieniem, Smyk to juz duze chlopisko, Ucieka przed przytuleniem!  Czasami, gdy blisko przejdzie, Uszczypne go szybko w zadek, Macha lapami i wrzeszczy, Choc tak to rzadki wypadek.  © 1999